ترا من زهر شيرين خوانم اي عشق

كه نامي خوش تر از اينت ندانم.

وگر هر لحظه رنگي تازه گيري

به غير از " زهر شيرينت " نخوانم

 تو زهري ، زهر گرم سينه سوزي

تو شيريني كه شور هستي از تست

شراب جان خورشيدي كه جان را

نشاط از تو ، غم از تو ، مستي از تست

به آساني مرا از من ربودي

درون كوره ي غم آزمودي

دلت آخر به سرگردانيم سوخت

نگاهم را به زيبايي گشودي

بسي گفتند: " دل از برگير!

كه نيرنگ است و افسون است و جادو! "

ولي ما دل به او بستيم و ديديم

كه اين زهر است اما!....نوشداروست!

چه غم دارم كه اين زهر تب آلود

تنم را در جدايي ميگدازد

از آن شادم كه در هنگامه ي مرگ

غمي شيرين دلم را مي نوازد

اگر مرگم به نامردي نگيرد

مرا مهر تو در دل جاوداني است

وگر عمرم به ناكامي سر آيد

ترا دارم كه مرگم زندگاني است

**" فریدون مشیری "**